Bayram Telaşı…

Bayram Telasi

Bayramdan bir hafta önce başlardı hazırlıklar, evde bir telaş, bir telaş.
Tüm eşyalar ayağa kalkar, her yer temizlenmeye başlardı. Perdelerden halılara, koltuklardan bahçelere kadar.

Yapılan bu hummalı temizliklerden sonra asıl bayram telaşı başlardı. Çocukların banyosu, bayramlıkları, harçlık için hazırlanacak olan kolalı, işlemeli mendiller, misafir ikramları ve baklava gibi uzayıp giden bir liste oluştururdu bu bayram telaşı.

 

Arife günü, çocuklar bayramlıklarıyla ve yeni ayakkabıları beraber uyurlar, Sabahı iple çekerek uykuya dalarlardı.

Sabah erkenden ev halkı ayaklanır. Babalar ve onların peşinde minik erkek yavrular bayram namazı için caminin yolunu tutarlardı. Evde ise bayram kahvaltısı için hummalı bir hazırlık olurdu. Herkes eve dönünce kahvaltıya oturulur ve ailecek güzel bir kahvaltı yapılırdı. Kahvaltı biter bayramlaşma faslına geçilirdi.En küçükler en büyükten başlayıp el öpmeye ve harçlıklarını almaya başlarlardı.Bayram harçlıkları özel, el işlemeli ve kolalı mendillerin arasında verilirdi.

Mahalleli tüm gelecek olan çocuklar için önceden hazırlıklarını tamamlardı. Şeker, bozuk paralar ve kolanya hep kapının yakınında hazır bulundurulurdu. Harçlıklarını toplayan ufaklıklar doğru bayram yerinin yolunu tutardı.

Bayram yeri demek bir çocuk için olabilecek en güzel, en eğlenceli yerdi.

52e6b1d4ba29d895bba67a3f4a0ffa06

Salıncaklar, şekerler, macuncular, dönem dolaplar, baloncular olurdu bayram yerinde. Alınan çil çil paralar buralarda harcanırdı üç gün boyunca doya doya.

Eh adettendir ailecek bayram fotoğrafı çektirmek. Bayram yeri seyyar fotoğrafçılarla dolup taşardı .Olmazsa olmaz bu fotoğraflar sonra evin en baş köşesinde yerini alırdı.

Kimse kimseyi unutmazdı. Herkes birbirine saygı duyar, randevulaşır ve ona göre ziyaretlere gidilirdi. Kahve olmazsa olmazıydı bu ziyaretlerin, eh yanında da likör tabiki. Birde mahallenin kolonyacısından kristal şişeye doldurtulmuş kolonya ikram edilirdi baklava dağıtılmadan önce. Ziyaret edilemeyen uzaktaki tanıdıklar, eş dostlar da unutulmaz onlara da tebrik ve kutlama mektupları yollanırdı. Postaneler dolup taşardı.

Tüm bu hazırlıklar, adetler ve yapılanların yanında en mühimi ise herkes beraber olurdu. Bayram dendi mi tüm aile bir arada, bayram heyecanını ve sevgisini paylaşırdı. Eşini dostunu, sevdiklerini ziyaret ederdi.

Şimdi ki en büyük problemimiz ise değer verip ziyaret etmektense tatili yapmayı tercih etmek. Bilindik serzeniş olan ‘Ah nerede o eski bayramlar’ ı duymamızın artmasının sebebi de bu olsa gerek.

Herkesin bir arada, kalabalık ailesiyle beraber şeker gibi, kahkaha dolu ve eski bayramlar tadında bayram geçirmesi dileğiyle .

Sesil Müzayede

Bir Cevap Yazın

Sepetinizde ürün bulunmuyor.